Skandinavië

Fjorden, gletsjers, wilde hoogtes, ademberovende watervallen, staafkerken, en geheimzinnige fabelschepsels, die eenieder, die in Noorwegen of Zweden reizen, laat zwerven en dit met recht! Wij zijn midden februari 2003 en voorgisteren was ik nog in het « Round Hill » in Montégo Bay in Jamaica met een Fakir-Show met dieren.

Onze eerste station was namelijk Göteborg. Deze grote stad ten zuiden van Zweden, met ongeveer 500.000 inwoners, laad met zijn grote winkelstraten formeel tot inkopen uit. Göteborg bezit trouwens de grootste industriële haven van Scandinavië, waar zich eveneens een groot modern concerthuis bevindt. Daar kan men zich in een café met flair uit het verwennen laten. Door de nieuwsgierigheid aangetrokken, verlieten wij weldra deze interessante stad, om naar het "wilde" noorden te gaan.  Op de weg naar Oslo, kwamen wij vaak aan kleine idyllische dorpen voorbij, waarvan enkele zeggen, dat bij hun de geboorteplaats van de kerstman is. Waar hij nu werkelijk woont, kon nog niet opgehelderd worden! Misschien in Drobak. Een ding is zeker, en dat is dat wij reeds onze post voor Kerstmis hebben geschreven, aangezien men reeds kaarten kon kopen, die dan met de persoonlijke afzender van de kerstman zelf, automatisch in de wereld verzend worden.

3300 Kilometers later kwamen wij in Oslo en aldus in Noorwegen. Oslo is de laatste grote stad voor het dun bevolkte noorden. Bezienswaardigheden, zijn er genoeg in deze stad. Buiten de kilometerlange voetgangerzone, geviel ons vooral de haven met al zijn kleine visrestaurants. Het bekendste toeristendoel zijn echter de wereldwijd bekende Holmenkollen met zijn enorme springplanken. Van deze berg, heeft men enerzijds, een schitterend blikpunt op de daaronder liggende stad, anderzijds, blikt men naar de onderkant van een vreselijk stijle skispringplank, dat niet zeer aangewezen is, voor de personen die hoogtevrees hebben. Wij hebben eveneens betrekkelijk vroeg Oslo achter ons gelaten, aangezien het doel van deze reis de onveranderde natuur was.

Aanstonds na de hoofdstad van Noorwegen, begint eveneens reeds de "zuivere natuur". De reiziger valt af en toe op kleine dorpen met mooie kerken. Heddal kan zich loven, de mooiste staafkerk te bezitten. Deze werd reeds in 1250 gebouwd en met een begraafplaats omgeven, die enerzijds een mysticisme uitstraalt, anderzijds door vele bloemen en van sappig groen, die rust uitstraalt. Deze kerk lijkt in werkelijkheid op een Aziatische Pagode, aangezien aan de voorkant beeldhouwwerken aangebracht zijn, die onder andere draken toont. De vorm van het dak doet aan de vroegere Vikings denken.

Na Heddal, wordt het landschap steeds ademberovender en veranderd zich steeds. Naast de ruime bossen van naaldbomen, kan men reeds het begin van de bergen erkennen, die Noorwegen van het Noorden naar het Zuiden doorlopen. Deze bereiken reeds een hoogte tot 2.000 meters en is aldus een ware Eldorado voor bergbeklimmers. Deze 2.000 meters blijken echter nog hoger als enkele van de bergspitzen in de Alpen. De reden daarvoor is het feit, dat de boomgrenz reeds bij begint 1000 meters begint. Dat is bedingt het feit dat Noorwegen zich zeer ver in het Noorden bevindt, meer precies, ligt dit deel van Noorwegen op dezelfde geografische breedte als het zuiden van Alaska, en dat verklaart veel. Nochtans hebben wij van de Scandinavische kou eigenlijk niet veel bemerkt.

Integendeel bevonden zich de temperaturen bijna altijd, gedurende de tijd van onze reis (juli/augustus) tussen 22°C en 27°C! Alleen maar aan de poolcirkel sloeg het weer om, maar daar spreek ik later nog over. Het klimaat kan aldus als aangenaam beschouwd worden.  Dat werd zeker eveneens door Mosquitos opgemerkt, want deze komen in gans Scandinavië in enorme hoeveelheden voor. Deze helikopterinsecten bereiken gedeeltelijk de grootte van een hornet. Dit klinkt ongelooflijk, maar die die het echter niet geloven, zou zelf eens geprikt moeten worden om te zien. Gelooft mij, ik weet waarover ik spreek, helaas!

Ondanks het begin van de mini vampier plaag, beïndrukt ons Zuid-Noorwegen zeer. Immer wieder kamen meine Freundin Daniela und ich an unberührten Seen vorbei, deren Temperaturen jenseits von 20°C lagen. Dat wij een meer voor ons alleen hadden, is meer als een keer voorgekomen. Jawel, men heeft zo een grote keus, dat men reeds doorrijdt, als men een auto aan het meer geparkeerd ziet!

Hier merkt men, dat wegen het gebrek aan personen, er eveneens geen grote mogelijkheden zijn om voedsel of andere belangrijke dingen te kopen! Wij hebben dit na een lekke band opgemerkt, die ons twee volle vakantie dagen heeft gekost, aangezien in de omgeving van 70 kilometers geen enkele grotere plaats met een kleine werkplaats gevonden kon worden. Waarbij ik natuurlijk ook zelf schuldig was, want welke redelijke man neemt op een reis van 10.000 kilometers, een defecte hulpband mee! ? ! Na zoveel natuur, was het opnieuw tijd om een stad te bezoeken. Stavanger zou ons moeten helpen om voorraden van voedselproducten in te kopen en om terug mensen te treffen. De prijzen voor voedselproducten in Noorwegen zijn zeergezouten. Een arme komkommer kost reeds 3 Euro ! Anders als in Zweden en in Denemarken. Daar bevinden zich de prijzen in Europese doorsnit.Waarschijnlijk de prijs die Noorwegen voor zijn niet-toetreding tot de EU moet betalen.

Ons volgend doel noemt zich Preikestolen, een rotsspie die ongeveer 650 meters loodrecht uit de Lysefjord uitstijgt. De beklimming was door de hitte (25°C) weliswaar een weinig uitputtende, maar het werkelijk ongelofelijk landschap met kleine meren, gletsjers en tenslotte het echt prachtige blikpunt van rotsen op de groenblauwe fjord compenseert voor onze inspanningen.

Fjorden zoals de Lysefjord vergezelden ons vanaf nu, onze hele reis langs de Noorse kust. Grotendeels moeten de fjorden met een boot overgestoken worden, aangezien weinig bruggen erop werden gebouwd. Maar daarvoor kan men gedurende de overtocht van een wonderlijk blikpunt profiteren en de bergomgeving van het  fjord genieten. Tenslotte na vele mooie kilometers, met zijn wonderlijke fjorden (Sognefjord 204 km!), komen wij in de oude Hansestad Bergen.

In deze wondermooie stad, walsen zich dag voor dag massenhaft toeristen van de gehele wereld, maar echter niet zonder reden en aldus aanvaarden wij graag de menigte op de vismarkt (Fiskekrogen). Frisse garnalen, verse Scampi, zalm, schaaldieren enz., wachten alleen maar om geproefd te worden. Die die het minder rustiek willen hebben, kan zich een van de bekende visrestaurants uitzoeken en zich verwennen laten. Wat men in geen enkel geval mag missen bij een  Bergen bezoek, is een excursie op de stadberg Floyen met de stijle bergbaan. Van daaruit, heeft men een totaal blikpunt over de omgeving van Bergen met alle bessen.

Na Bergen, keerden wij naar het wilde gebied terug. Auf unwegsamen Paßstraßen, welche auch im Hochsommer noch von meterhohen Op bijna onoverkomelijke doorvaarten, die zelfs nog in de zomer, eveneens nog omgeven zijn met hoge wanden van sneeuw van verschillende meters hoogte, vielen wij vaak op schaapkuddes. Dit gebied wou natuurlijk bewandelt worden, wat ons zeer dikwijls schone en onveranderde plaatsen toonde. Een van wandelingen had als doel de gletsjer Jostedalbreen. Een bergketen, met een gemiddelde grootte van meer dan 2.000 meters. Doordat deze bergen aanstonds vanuit de meerhoogte uitstijgen, blijken zij veel hoger dan elders in Europa.

Jostedalbreen wordt in ieder geval als een van mooiste en grotere gletsjers van Europa, en dit met recht. Waar vindt men nog een gletsjertong die aanstonds in een meer overgaat, en het steeds opnieuw daartoe komt, dat de gletsjer, voor de ogen van de reizigers kalft (als delen van de gletsjer afbreken, noemt men dit "kalven") De gletsjer is toegankelijk door middel van een zeer kleine boot of eveneens door de rivier, door stromen van de berg en op een dwars snijden van de gletsjer langs het meer. Het water van deze, heeft een temperatuur, juist boven 0°C en is daardoor niet ideaal om te baden. Integendeel erin valt, kan blij zijn, als hij erin slaagt er terug uit te komen, want men bevriest in minder als een minuut.

Het gletsjermeer vloeit dan als "wild water" naar het dal. Daarbij moet het water enkele hoogtes overwinnen. Dat gaat niet altijd zonder waterval, waarvan er daarvan in Skandinavië, respectievelijk Noorwegen zeer veel zijn. De ene mooier als de andere, stromen deze watervallen in ravijnen en  fjorden. De hoogste vrijvallende waterval van Noorwegen en eveneens een van de hoogste van Europa, is de Vettisfossen, met een valhoogte van 300 meters! In een omkrijs van 500 meters, heerst praktisch "regenwoudklimaat", en men ademt praktisch uitsluitend vochtige lucht, dat elke beweging vermoeiend maakt. De luchttemperatuur van 30° verleent het verblijf verstikkende hitte.

Een beetje uitgeput bereiken wij een dag later de beroemde Geiranger fjord. Deze ravijn schittert niet alleen door een wonderlijke natuur, maar ook door droomschepen. Waarom? Doodeenvoudig omdat hier elke dag, drie tot vier reusachtige cruiseschepen, volgepropt met de rijken van deze wereld, in deze haven aankomen. Na enige tijd ging ons deze toeristenrommel op de zenuwen, en wij gaan door op kronkelwegen zonder einde (Trollstigen) en zeer arme landschappen, in de richting van de poolcirkel.

Op een slag verandert zich het weer. Nu maken wij voor de eerste keer kennis met het noordelijke klimaat. Een onaangename temperatuurdaling tot 11°C (in augustus!) liet ons in aansluiting, 100 kilometers van de kaap van het Noorden, omkeren en naar Zweden vluchten. Maar wat zou het. Behalve een rots, had men anders toch niets gezien! Ondanks het slechte weer, viel ons het vertrek moeilijk. Wij hebben niettemin ongelofelijke gebieden gezien en kennis met interessante mensen gemaakt!

De zon van middernacht:
Zonsondergangen, hebben wij natuurlijk zeer vaak met een afwisseling van ongelofelijke kleuren kunnen bewonderen. De aantrekking van dit schouwspel van licht gebeurt eveneens omdat de zon reeds op een geografische breedte van Bergen ligt en deze vaak niet vóór middernacht ondergat.  Maar wij hebben niet altijd de helheid rond middernacht als mooi gevonden, want wie slaapt graag in de heiligheid!

In Zweden verbetert zich plotseling het weer en is terug beter geworden, aangezien de keten van de Noorse bergen het grote deel van de vochtige lucht afvangt. Zweden is dubbel zo groot als Duitsland, maar heeft echter slechts 8,5 miljoen inwoners. Vooral het Noorden (Lapland) is eer weinig bevolkt. Wat zou Lapland en/of Scandinavië van het Noorden zonder rendieren zijn; en hiervan zijn er echt een onvoorstelbare hoeveelheid. Ja, men zou gedeeltelijk geloven, dat achter elke boom zich een van deze dieren bevindt!

Terwijl Noorwegen vooral door wilde fjorden en wildwater word gekenmerkt, vindt de reiziger hier, zonder overdrijving, duizenden meren.  De ene mooier dan de andere, en hebben dus niets te benijden met de Noorse meren. Op honderden kilometers, in de richting van het zuiden zijn wij altijd opnieuw aan de meest verschillende wateren gebleven. Van grote blauw donkere meren, tot het kleine groene meertje, steeds iets nieuw!

Opnieuw onderweg, geeft mijn vriendin plotseling een opgewekte schreeuw! Voor ons op de rijweg, bevond zich onze eerste echte Elk! In paniek, greep ik mijn camera, en vergat het deksel van de lens te nemen, hield de camera onstabiel, en bemerkte dat de Elk, geen aanstalten maakte om te verdwijnen. Aldus kon ik aan mijn gemak een foto na de andere trekken, natuurlijk ditmaal zonder het deksel!?! Naast de bekende Elken , zijn er in Zweden eveneens beren. In het verleden, heb ik reeds oog in oog met een enorme Grizzly in Alaska gestaan, maar dat was gedurende mijn reis naar Hongkong, waar ik mijn eerste wereldkampioenschap gewonnen heb. (World Daredevil Performer’s Festival-Tokyo 1984) Maar dat is een ander verhaal.

Na lange tijd (ongeveer 2.000 kilometers) zonder een grote stad, komen mijn vriendin en ik naar Uppsala. De ongeveer 20.000 studenten in de oudste universitaire stad van Europa van het Noorden (universiteit, gesticht in 1477) brengt leven in de stad die zetel van de evangelische aartsbisschop is. Uppsala heeft eveneens, naast een prachtig centrum de grootste gotische kathedraal in Skandinavië. Zij werd reeds in de 13 eeuw gebouwd. Bij een excursie in de omgeving, kan men geheimzinnige runenstenen en andere erfstukken van de oude Vikings bewonderen.

60 kilometers ten zuiden bevindt zich reeds Stockholm. In Europa heb ik reeds alle grote steden bezocht, maar van Stockholm was ik het meeste verrast. Men kan in alle rust van het Venetië van het Noorden spreken. Lange kanalen doorlopen de stad, nauwe steegjes en vele kleine en grote bruggen, herinneren ons aan de Italiaanse lagune.

Als supplement, kan de reiziger nog een werkelijk mooie oude stad, schone kerken, het koninklijke paleis en een bijzonder lange voetgangerzone bezoeken. Eveneens waardig vermeld te worden, is de zogezegde "Stadshuset" waarin, jaar voor jaar de winnaars van de Nobelprijzen worden verkozen. Men kan dit alles met de fiets verkennen, aangezien de gehele stad met een netwerk voor de fiets is voorzien, die zeer actief is. De gehele stad, werkt ondanks zijn oude cultuur, jeugdig en verstroomt een verkoelende zuidelijke flair, die door de jeugd gedragen word.

Hebt u reeds over Wasa gehoord? Nee, niet het Zweedse brood "Smörebröd", eerder een gezonken schip, dat in 1628 kort na de plundering werd verzonken, en 333 jaar later, onder hoge uitgaven werd opgehaald. Dit prachtige schip is nu in zijn eigen museum en wacht alleen maar om ontdekt te worden. Nadat Stockholm zich achter ons bevond, moesten wij ons met de idee verbinden dat onze reis ten einde was. Een laatste blik op de zonondergang, en men was reeds op de terugkeer voor Centraal Europa. Een wondermooi zegelschip vergezelde ons op de terugkeer en verdreef ons de afscheidsgedachten over het einde van een prachtig avontuur.

SEUQCAJ NAMED