HAÏTI

Degenen die onze reisverslagen volgen, weten dat wij vandaag nog juist in de Dominicaanse Republiek waren. Mijn vriend Thomas met wie ik onze excursie naar Haïti had gepland en die eveneens over zeer goede kennissen van Haïti beschikt, heeft intussen zijn vliegvergunning bekomen en organiseert excursies, en komt ons zojuist afhalen, als extra verrassing voor mijn vriendin Eva. Nadat de uitgangspapieren werden vervuld, stijgen wij met een bijna nieuw apparaat van 18 plaatsen naar Haïti op. Eva wist niet meer die zij moest zeggen. Zij was in het bijzonder van mijn extra verrassing enthousiast en sprong me rond mijn hals. Eens geland, werden wij opgewacht en gaan naar de eerste van beide 5 sterrenhotels op Haïti. (Montana) In dit hotel, zijn reeds vele bekende artiesten eveneens onder gekomen. Ik was reeds in Haïti, in Port-au-Prince tijdens mijn "Millennium-Tour" tussen 04 en 06 juli 2000, waar men mij een kogel in mijn been geschoten had, gedurende een rebellion. Hier nu mijn verslag.

Nadat wij onze frisdrank in het hotel genoten hadden, rijden wij naar Port-au-Prince, en hadden wij de mogelijkheid om het presidentspaleis van naderbij te zien en vlakbij naïeve schilderijen te bewonderen. Wij gaan verder in de stad, gaan aan imitaties van Parijs (Notre Dame) voorbij, voor onze middagpauze, in het tweede 5 sterrenhotel, ook de Montana. Van hier hadden wij gedurende ons middageten, een schitterend uitzicht over Port-au-Prince. Na het middagmaal, zijn wij de berg dichtbij Port-au-Prince gaan opzoeken, op een platform van vooruitzicht op 1500 meters hoogte. Hier ontmoetten wij Marine Amerikanen, die als beschermingstroep op Haïti werden gestationeerd. Vervolgens rijden wij terug beneden de berg in de richting van Port-au-Prince, en maken onderweg opnieuw halt aan een tentoonstellingswerkplaats, waar bekende artiesten van Haïti hier hun naïeve schilderijen hebben uitgesteld.

Van het dorp van de villa's en het centrum van hotel "Petionville", gaan wij naar boven op een tamelijk levendige weg, met frissere lucht en tropische tuinen. In deze sector, is men ver van de banaliteit en van de winkelcentra van Port-au-Prince. Hier kunnen wij de meest opvallende tegenstrijdigheden kenenleren, van de derde armste stad van de wereld. In het hotel "El Rancho" zijn een pauze en een afkoeling mogelijk, voordat wij boodschappen in een "andere wereld" maken.

Men reist niet hier om zich te baden, maar om het exotische te voelen die hier het sterkst onder alle Caribische eilanden is, en om in te kopen. Wij bezoeken de wereldwijd bekende markt, "Marché de Fer" (ijzermarkt). Het is geen markt van ijzer zoals de bovenvermelde naam, maar een markt voor huishoudartikelen. In een enorme hal van het jaar 1889, worden in een tumult, alles aangeboden wat voorstelbaar of denkbeeldig is. Men vindt van de onderrok, tot de lege cosmetische doos, velgen van auto’s die naast Spaghetti's worden aangeboden, tot oude tijdschriften van "Playboy", dat wil zeggen, alle wat verkocht kan worden. Het oude stadshart is in de 18-de en 19-de eeuw de prooi van aardbevingen en branden geworden en verschillende keer vernietigd.

De koloniale bouw van hout in enkele delen van de stad, zijn villa's overbeladen met decoratieve stijl van Gingerbread. Een houtfabriek toont ons de kunstmatige ambachten en een houtmarkt van Mahagonie biedt alle mogelijke souvenirs aan. Haïti, het enige land van de Caraïben met artistieke producenten. Het "Witte Huis" dat met koepels wordt bekroond, het regeringspaleis van de president, werden volgens het model van het "Capitool" in Washington gebouwd en het "Petit Palais" in Parijs.

Ik profiteer er ook van terwijl ik hier ben, om een bezoek te brengen aan de voodoo priester, die ik gekend had tijdens mijn millennium tour. Ons wederzien was een grote vreugde. Wij hadden ons natuurlijk veel te vertellen. Het deed me werkelijk plezier hem terug te zien.

Voor de finale van de dag, bezoeken wij de kathedraal "Santa Trinité" met zijn meer bekende schilderijen als voorbeeld van een meer geldende naïeve kunst. Deze vertegenwoordigen de geschiedenis van de bijbel en komen van de beroemdste Haitiaanse schilders van deze kunstmatige richting. In deze, vinden wij eveneens een orgel met kunst gemaakt, die van de hand van een Duitse orgelmaker komt.

De volgende dag gaan wij naar "Boutielle" boven op de berg en zien een onvergetelijk blikpunt over Port-au-Prince tot in de Dominicaanse Republiek. Een georganiseerde reis in "Petionville" toont ons nog eens de opvallende tegenstrijdigheden van het land. Hier hebben wij de gelegenheid om de rum Bourboncurt te kopen, wereldwijd gekend of andere likeuren van verschillende smaken. Wat wij natuurlijk gedaan hebben, voordat wij helaas opnieuw naar huis vertrekken, net op tijd terug voor de feesten. Want dan ben ik voor kerstavond uitgenodigd in Parijs, bij John en Lisa, engelse vrienden. En voor oudejaarsavond, ben ik uitgenodigd bij mijn onkel Bertrand, die de jongste broer is van mijn Mama zaliger, in Roeselare, mijn geboortestad. Zoals ik bij ons de oudste van vijf ben, was hij voor mij zoals een beetje als een grote broer, als ik de meeste van mijn vakanties bij mijn geliefde grootmoeder doorbracht. Ik zal waarschijnlijk niet de enige van de familie zijn, en dit maakt mij plezier er enige terug te zien. En daartoe, de volgende dag, de eerste dag van januari, is het zijn verjaardag. Ik veronderstel, dat wij ons niet zullen vervelen. Vervolgens ben ik bij mijn tante Sonja uitgenodigd in Brussel, die de jongste zuster van mijn Mama zaliger is, en haar echtgenoot Dolf, waarover ik mij reeds verheug. En op 4 januari 2006, gaat het dan terug verder voor de business, want dan moet ik terug naar Duitsland voor verschillende shows.

Zelfs wanneer de excursie vrij duur was, is het de moeite waard. Nog een Gelukkig Jaar 2006.

Jullie Seuqcaj.